De ommekier

Zoaterdigmurge ( 8 sept.) biej ut wakker weare vuldje ich al det ut neet good woor. Ich kos hielemoal nieks mier. Ich hub nog geprobeerd noa de wc te goan met det luktdje al neet mier. werkelij euveral woo auch maar ein spier in mien lief zit doa deej ut pien. Dus met veul pien en meujte de zuster gebeld en en "fles" geregeld zodet ich toch enegzsins zelf mien behoefte kos doon. Auteidelijk hubben de zuster mich auch op bed gewasse want det ging auch neet mier.

De ganse daag get in bed gelaeage en zoa min meugelijk bewoage om mer gein pien te hubbe. Ut eate waat de letste paar daag al get minder begos te sjmaake, smaakje noe gaaroet neet miet miet. Ein bessjuutje waas alles waat ich noa binne kreeg.
's aoves mer optied get probere te sloape det ging nog ut beste.

Zunjig ( 9 sept) woor alles allein nog mer erger. Ich hub toen waal nog ein zekske chemo gekrege want det sjema luptj "geweun" door. Smurges kwoon de porfessor aan u bed en vertelde det we accuut stopdje mit de prednison want die zoewe waal ins spierpien kinne veroorzaake. Allein de maate wooin ich diej haj woo veur hem auch onbegriepelik. Noadet se mich weer op bed gewasse hajje en versjeundj hajje. Hub ich weer noa hoes gebeld om alle bezeuk van de daag aaf te zegge want det haj toch gein zin. Waal hub ich mam gevroag om eeder noa ut ziekenhoes komme want det woor get mekkelikker mit drinke. dit gebeurdj toen al mit ein rietje want ich kreeg de kop neet omhoag van de pein. MEr es mich al in eemes det glaas onger mien moel kos kriege waas dat al ein hiel opluchting.

Dus op dees meneer hubbe wer oos der maar door de zondig hear weite te sleipe.